…………………………………………………….
(be)LEEF! educreatie ontwerpt lesmateriaal, adviseert, geeft workshops en trainingen, geeft wonderlijke bijlessen, begeleid indigo-jongeren, werkt intuïtief.
*creatief leren* biologisch ordenen* biologische intelligentie* bevorderen creatief denken* rechterhersenhelft* hersenhelften laten samenwerken* snel leerresultaat* ADHD&ADD
Ge BIO blog eerd is het blog van (be)LEEF! Namasté
…………………………………………………….
De meest inspirerende docu die ik ooit heb gezien is deze.
Als je de docu wil zien, zou ik zeggen, doneer!
Marieke en Eduard van (be)LEEF! liepen in Nieuwerbrug langs het verlaten moestuin-complex, met jeukende handen. Het is zo’n mooi verlaten terrein. Er groeien meerdere fruitbomen, er staan kapotgegooide kassen, en er ligt overal glas. Kinderen die er spelen lopen de hele tijd het gevaar dat ze gewond raken. Een doorn in het oog van Marieke, uiteraard. Want zo’n mooi stukje grond, met zoveel potentie, richt zij al in haar hoofd in.
Pratend hierover kwamen ze vier kinderen tegen. Zij speelden er vaker. En ook zij vonden het vreselijk dat het zo verlaten was. En zo kwam het er van dat er een guerilla gardening project werd bedacht:
De vier zouden graag een boerderijtje maken, waar ze zouden kunnen spelen. Waar zou kunnen worden gemoestuinierd. Waar kippen lopen, en zelfs geitjes. Waar fruit kan worden geplukt, waar alles kan worden gegeten. Waar vogels wonen, waar natuur samengaat met opbrengst. Deze droom delen Marieke en Eduard met deze vier.
En vandaar dat ze hun toekomstdroom gingen ondersteunen.
Dag 1:
zondag 19 mei 2013 - de hut opgeruimd: deze was ingericht door de oudere jongeren als poep en bierdrinkplek. Aangezien er een zwaluw broedt gaan we de deur niet dicht doen. Wel hebben we de oude vloer verwijderd, en een tegelvloer ingelegd.
We hebben het pad opgeruimd (dit lag bezaaid met bierdopjes, glas, stenen, afval, deels verbande stukken hout, en nog veel meer vreselijks).
We hebben een stuk met de zeis aangepakt waar alleen maar brandnetels en distels groeiden. Ook hebben we een plek opgeruimd die in de toekomst als houtvuur plek kan dienen. De jongens hebben stenen gesjouwd materialen gevonden, op een andere verlaten moestuin een hoop troep opgeruimd waaronder een lekkende koelkast. Ook hebben ze een pad gemaakt voor in de toekomst. Er staan namelijk veel braamstruiken, die de mooie fruitbomen overwoekeren, en al het mogelijke afval wat er nog meer ligt.
Het was erg hard werken, maar het was de moeite waard!
maandag 20 mei 2013 - We hebben een totaal vervallen kas opgeruimd, al het Alumium materiaal is meegenomen door een dorpbewoner die nog contact heeft met de oude eigenaren. Fijn, dat is ook opgelost!
Ook hebben we op dag 2 de meeste materialen geordend in stapels, bakken en zakken. Zo kunnen we deze recyclen. We hebben wielen gevonden waar we zeepkisten van gaan maken, en we hebben een plek gemaakt waar gerecyclede materialen worden gesorteerd.
We hebben ook huiswerk gemaakt, namelijk: we hebben de balkanlanden geleerd. Ook hebben we een schriftje gestart waarin we opschrijven wat we doen in de tuin, en wat we nog willen gaan doen in de toekomst. We kunnen de deur niet dichtdoen van het hutje, omdat er een zwaluw nestelt. Dus hopen we dat als mensen binnenkomen en ons schrift zien, ze onze hut zo laten zoals hij is.
Wederom een middagje hard werken, maar zeker de moeite waard!
We hebben besloten dat we de tuin de (be)LEEF! Tuin noemen. We willen niemand in de weg zitten, maar alleen een heel mooie plek maken waar heel veel mensen kunnen komen moestuinieren, en genieten van de natuur. Het liefst heel Nieuwerbrug!
Wij kunnen veel hulp gebruiken bij dit plan, dus horen we graag van je! Ben je een ouder van een kind in Nieuwerbrug, of zou je willen meehelpen met deze kinderen? Kan je moestuinieren, ben je handig, of zou je graag willen leren hoe deze kinderen kunnen vissen? Wij zijn maar met zijn tweeën en zouden alle hulp goed kunnen gebruiken!
Het (be)LEEF! Tuin-project wil graag met vier kinderen uit Nieuwerbrug deze tuinen opknappen en overnemen van de oude eigenaren. Win-Win. Wie wil meehelpen?
Mail ons!
Meer lezen over Guerilla Gardening kan op http://www.guerrillagardeners.nl/
Zelf ook een verlaten terreintje omtoveren tot een paradijsje? Meer info is te vinden op deze site.
GeBIOblogeerd heeft eerder geblogt over zulke initiatieven. Marieke heeft gewerkt op de Speeldernis in Rotterdam. Marieke is guerilla gardener sinds 1996. En heeft al vele bossen geplant, zonnebloemen gezaaid, papaver, en inheemse kruiden geherintroduceerd. Marieke is Master in Science, bekijk haar linkedin.
Mijn handen jeuken om dingen te maken. En gelukkig zijn mijn vrienden ook zo. Lynn, van Hippe Huisvlijt heeft speciaal voor geBIOblogeerd een artikel geschreven over vogelhuisjes! Kijk, dat is nou twee vliegen in één klap!
Niet alleen voor de vogeltjes buiten, maar ook leuk voor binnen. Lynn namens Hippe Huisvlijt:
In navolging van de uilen nu vogelhuisjes, ik wou dat ik bergen kinderkamers mocht inrichten. Je maakt het zo snel leuk met enkel een boel vogelhuisjes aan de muur, versiert met de leukste patroontjes. Maar ook vogelhuisjes voor in de tuin, zodat je kinderen of kleinkinderen ze in de gaten kunnen houden. Ik heb weer een kleine selectie gemaakt van wat het web te bieden heeft. Maar er is nog veel meer, gewoon ff googlen.
Ken je dat? Dat je ergens bent gaan wandelen en dat je bij thuiskomst merkt dat je zakken vol zitten met stenen, kastanjes, stukjes metaal, een kraal en een knoop?
Dat heb ik als kind al gehad. Heel mijn leven verzamelde ik dingetjes (“schatten” noemde ik ze, mijn moeder “troep”). Meestal gooide ik mijn schatten dus maar weg. Maar een paar jaar geleden besloot ik dat niet meer te doen, en alles wat ik van waarde vond te verzamelen. 
Zo heb ik in de loop van de tijd veel dingetjes waar ik creatief mee kan doen. En nu ineens zeeën van tijd. Ik heb alles op één hoop gegooid, en uitgezocht op materiaal, kleur en mogelijke toepassingen. Alles gewassen (in katoenen zakjes in de afwasmachine, handige tip ook voor speelgoed!). En deze hele berg in kastjes uitgesorteerd. 
En nu kan ik maken wat ik maar in mijn hoofd heb zitten. Of wat er gecreëerd moet worden, tis maar hoe je het ziet.
Ik ben aan kettingen begonnen. En die staan nu op Etsy. Zo zie je maar: het waren dus WEL schatten!
Namasté
Wie de afleveringen van Alexander Klöpping bij de Wereld Draait Door heeft gezien, weet dat het waar is wat ik hier schrijf: er is een revolutie gaande. En die is onzichtbaar voor het ziende oog.
Dat klopt! Sinds 21 december 2012 is er een revolutie gaande die zijn weerga niet kent. De wereld is voorgoed veranderd sinds die datum.
En langzaam maar zeker sijpelt die waarheid door naar de mainstream media. Wij bloggers, hackers, weten dat dit gebeurt en stellen je bij deze op de hoogte van de allernieuwste vondsten van mensen die samen op internet zitten en de wereld veranderen.
De wereld is in handen van Hackers, van Life Hackers, van Computer Hackers, van duizenden, miljoenen mensen die wakker zijn, en de wereld aan het veranderen zijn in een Utopie.
Duizenden, honderdduizenden hackers zijn onze politiek en economie aan het omgooien. Tegelijkertijd mediteren we massaal op dezelfde tijdsstippen. Van al deze mensen kan je dagelijks mensen zien lopen die hun masker op dat moment niet ophebben.
Besef je dat de wereld veranderd is?
Ik ben een hacker, and I am proud of it!
~(be)LEEF! verandert de wereld~
nu jij nog.
HACK INTO THE SYSTEM NEO, BE NEO!
Leer kinderen dromen, zegt Sugata Mitra in zijn TED lezing: “Bouw een school in de wolken”. Oftewel in the CLOUD!
Ingezonden stukje over wat jij kan doen om de bij te redden!
In alle stilte sterven er miljarden bijen, waardoor onze gewassen en voedsel in gevaar komen.Binnen een paar dagen kan Europese Unie de meest giftige pesticiden in de ban doen en de weg vrijmaken voor een wereldwijd verbod dat de bijen voor uitsterven behoedt.Vier Europese landen hebben een verbod op deze giftige stoffen ingesteld en sommige bijenpopulaties laten alweer een goed herstel zien. Enkele dagen geleden meldde de Europese voedselveiligheid waakhond voor het eerst dat specifieke pesticiden dodelijk zijn voor bijen. Nu roepen juridische experts en Europese politici om een acuut verbod. Maar Bayer en andere grote pesticideproducenten doen er alles aan om op de markt te blijven. Als wij een zwerm van publieke verontwaardiging creëren, dan kunnen wij de Europese Commissie bewegen milieu en gezondheid zwaarder te laten wegen dan de winst van enkele bedrijven.Wij weten dat onze stem telt! Vorig jaar zorgde een petitie met meer dan 1,2 miljoen ondertekenaars voor de openstelling van het formele consultatieproces over pesticiden in Amerika. Als wij nu het aantal van 3 miljoen bereiken, dan kunnen wij de EU ertoe bewegen om deze giffen te verbieden en de weg vrij te maken voor een wereldwijd verbod. Teken deze petitie en stuur deze naar iedereen door – Avaaz en imkers zullen de boodschap doorgeven aan het begin van de belangrijke bijeenkomsten deze week in Brussel:http://www.avaaz.org/nl/hours_to_save_the_bees_new/?tOTIBeb
Bijen maken niet alleen honing, zij zijn cruciaal voor het leven op aarde. Elk jaar bestuiven zij 90% van alle planten en gewassen. Hun waarde wordt geschat op $40 miljard en bijen nemen in vele landen meer dan één derde van de voedselvoorziening voor hun rekening. Zonder onmiddellijke actie voor de bijen zal veel fruit, groente en noten uit de schappen verdwijnen.
We zien in recente jaren een sterke en verontrustende daling in de
bijenpopulaties – sommige bijensoorten zijn al uitgestorven en van
andere soorten in de VS is er nog maar 4% over. Wetenschappers zoeken al jaren naar de oorzaak. Nu heeft het Europese Voedselveiligheid Agentschap verklaard dat giftige chemicaliën, genaamd neonicotinoïden pesticiden, mogelijk de oorzaak zijn voor de grote bijensterfte. Frankrijk, Italië, Slovenië en zelfs Duitsland, waar producent Bayer is gevestigd, hebben een verbod voor deze pesticiden ingesteld. Maar Bayer blijft het gif exporteren over de grenzen heen.De kwestie komt nu tot een climax. Europarlementariërs vergroten de druk op de Europese Commissie en regeringen om een nieuwe wet met een verbod op deze dodelijke pesticiden in te voeren. Wij kunnen hen de nodige publieke steun geven om tegenwicht te bieden aan de machtige pesticidelobby. Teken de petitie aan Europese leiders en stuur daarna deze e-mail door:
http://www.avaaz.org/nl/hours_to_save_the_bees_new/?tOTIBeb
De wonderen en vitale elementen van onze aarde worden van alle kanten bedreigd. De Avaaz gemeenschap is al vaker bijeengekomen om deze te beschermen. Het weerhouden van de Internationale Walvis Commissie om de jacht op deze dieren goed te keuren, tot het redden van bijen, de kleine dieren waar onze wereld zo afhankelijk van is, wij komen samen en vechten voor de wereld die wij willen.
Met hoop,
Luis, Ari, Alice, Iain, Ricken, David, Alaphia en het Avaaz team
Het was Koninginnedag, wat een feest! Met een grote glimlach liep ik rond door Amsterdam. Melig, vrolijk, energiek en intens genietend van de dag, het mooie weer, al die mensen, de vrolijkheid, het feest.
Zie me lopen:
Ik liep met een grote glimlach rond, maar ik kreeg geen glimlach terug!!!!
Ik en een vriend hielpen zijn broer mee. Hij had een kraam neergezet in Amsterdam op de Vrijmarkt. Ik maakte grapjes aan één stuk door, en was zo vrolijk. Maar niemand glimlachte terug… Ik had mijn Anonymous masker toevallig in de auto liggen. En mijn regenboogvest die ik van mijn zusje had gekregen. Eigenlijk gewoon omdat ik nooit opruim. Iedereen die ik ken, weet van mij dat er een wereld aan toverspullen in mijn auto te vinden is, omdat eigenlijk deels in mijn autootje leef. Omdat het zo koud was die dag, had ik dat vest aangedaan. Toen later op de dag de zon doorbrak had dat dikke vest niet echt een functie, maar ik kon er wel intens van genieten dat de zon in mijn gezicht scheen. Ik ging in lotushouding zitten, en mijn gezicht stak ik in de intense zonnestralen, alsof ik een douche nam. Even opladen, dacht ik. En minuten later wilde ik opkijken, maar de zon was zo fel, dus zoek ik naar mijn zonnebril. (die ik vanwege het weer dat later die dag zo druilerig was niet bij me had.) Ik had niet bij zonnebril vast, maar mijn masker. Dus zette ik die maar op.
En er gebeurde heel aparte dingen….
Er verzamelde zich een klein opstootje van mensen die bleef kijken. Ze gingen ineens ook even stil staan, gezicht in de zon, even diep ademhalen. Of ze gingen lachen, omdat het zo komisch eruit zag. Er waren zelfs een stel jonge Amerikanen die met me op de foto wilden, en mijn mudra nadeden (handteken voor vrede en liefde). Ik werd aangeraakt door een bejaarde koreaanse vrouw die langs kwam schuifelen, op een bemoedigende wijze, een streling over mijn linkerhand. En vooral: ik kreeg eindelijk glimlachen terug. Het was te gek!
Maar ik heb dus geen foto’s, ja, die kan ik niet van mezelf maken, mijn mobiel was leeg, en mijn vriend heeft geen camera op zijn mobiel. Daarom hoop ik nog wel dat ik mezelf op foto’s terug ga vinden, want ik zag dat voorbijgangers ze maakten. En die Amerikaanse jongen liet dus ook een foto maken.
De vriend die erbij was zei dat hij nog nooit zoiets had meegemaakt. We hebben het er nog lang over gehad. Maar ik besef me nu pas, dat ik me wel kan herinneren dit effect op mensen te hebben gehad als kind! En eindelijk weer! Mensen lachen terug als ze niets van je te vrezen hebben: als je de nar bent. En ik heb mijn rol weer teruggevonden. (be)LEEF! de waarheidszegger in stilte. De nar.
En stiekem wist ik dat ook wel, want tijdens mijn fotografieproject “Op zoek naar mijn kern” hoorde ik een meisje zeggen: “Geef mensen toegang, daar worden ze blij van”
Ik lees dat nu als:
“Deel je beleving met mensen, daar worden ze blij van”
En aldus geschiedde!
Namasté
