les in verwondering

Teleurstelling in mijn studie

Na mijn studie Biologie was ik een beetje teleurgesteld. Ik was al mijn verwondering kwijt geraakt. Toen ik 18 was begon ik met zoveel energie. En een paar jaar later was ik mijn enthousiasme kwijt, hoewel er veel kennis was bijgekomen.

Ik had geleerd onderzoek te doen. Ik had statistiek leren toepassen, en ik kon uitzoeken hoe een biologisch verschijnsel te verklaren was met behulp van evolutionaire mechanismen. Ik wist hoe ecosystemen in elkaar zaten, ik begreep hoe DNA gedupliceerd wordt, en ik wist hoe eicel en zaadcel versmelten tot een nieuwe organisme. Ik begreep processen, systemen en theorieën. En toch, ik snapte de natuur om me heen niet meer zoals ik als kind deed.

Lerarenopleiding

Ongelukkig, teleurgesteld, depressievig en zogenaamd volwassen begon ik aan mijn carrière. Eerst bij Greenpeace. Dat was wel een droom die uitkwam. Ik mocht met kinderen werken, aan boord van de Sirius om ze te leren over de zee, de kwetsbare ecosystemen, visserij, en bescherming. De kinderen hadden het enthousiasme waar ik naar zocht, en een jaar lang heb ik met plezier me ingezet voor de goede doelen waar Greenpeace naar streeft.

Ik koos voor een opleiding tot docent biologie. En tijdens deze opleiding leerde ik hoe ik kinderen kon laten leren. Ik leerde over zelfstandig leren, over motivering, over nieuwe lesmethodieken. Ik leerde pedagogie en leerpsychologie. Maar bovenal leerde ik me weer verwonderen. Dat gebeurde niet in de colleges, en niet tijdens mijn stage. Maar tijdens een week: de veldwerkweek. Iedere nieuwe docent biologie gaat tijdens die week op kamp. Weer het veld in! Jahoe! Daar had deze dierecoloog wel oren naar. Het had als doel biologen met weinig ecologische kennis en veldervaring hiermee in aanraking te laten komen. Maar hé: ik had die ervaring en kennis al. Wat zou ik hier dan nog kunnen leren?

De veldwerkweek

Toen ik mijn spullen pakte, besloot ik naast mijn bergschoenen en veldoutfit ook mijn vogel- en andere natuurgidsen mee te nemen. Mijn notitieboekje en mijn dagboek. En eigenlijk had ik alleen dat laatste item echt nodig.

Een stukje uit mijn dagboek:

“We zitten hier in een bos, naast een heidegebied en een veengebied. Het is hier ongelooflijk mooi, ik heb het gevoel dat ik een tijdmachine was ingestapt. Blij dat ik de goede kant opgereisd ben: het verleden is hier tastbaar. Letterlijk. Orvelte heeft een compleet origineel authentiek dorpje, niet nagebouwd, maar gewoon perfect gepreserveerd. En de natuur geeft je meteen een kijkje in het verleden: hier verbouwde men vroeger, hier haalde men de turf, en hier liet men de schapen grazen. Leuk dat ik nu zo gemakkelijk mijn kennis kan gebruiken: ik zie het helemaal voor me. Vannacht niet geslapen. Ik slaap namelijk onder een dakraam en elk halfuur vliegt moeder of vader kerkuil over mijn hoofd met hun ongelooflijk, kippevel gevende klachten van de nacht: “oeeeehhhhaaah”. En dan zie ik een witte schim, zonder ook maar een klap van een vleugel of een zuchtje wind van een veertje. Doodstil voortbewegende witte schimmen die vliegen en een roep hebben waarbij je nekharen te berde rijzen: het zijn ware spoken. En ik kan niet anders dan geïntrigeerd uit mijn dakraam hangen, in de hoop weer een glimp op te vangen.”

Met mijn roofvogel-ringervaring mocht ik van het veldstation als enige mensen laten kijken bij de jongen van de kerkuil. Wat een ervaring. Maar het mooiste zou nog komen: mijn “zoek de boom” opdracht.

De grootste uitdaging

De opdracht was om geblinddoekt geleid te worden naar een boom, zigzaggend door het bos. Degene die je leidde moest echt heel erg zijn best doen je zo goed mogelijk te desoriënteren. Deze boom mocht je dan met je andere zintuigen onderzoeken. Daarna volgde weer een desoriënterende gang door het grote bos. En honderden meters van je boom af mocht de blinddoek af. De bedoeling was uiteraard de boom terug te vinden. Ik wist niet hoe ik dit moest aanpakken. Voor mijn gevoel deed ik een gok. Maar ik vaarde denk ik achteraf op mijn intuïtieve kennis. Ik liep gek genoeg direct naar mijn boom.

Geloof het of niet: ik had “mijn” boom teruggevonden binnen de minuut. Mijn partner (ook zo bijzonder: mijn uit het oog verloren huisgenootje tijdens mijn studie biologie) vond de hare ook binnen de minuut.

Intuïtie en verwondering

Ik heb lang nagedacht over hoe dit kon. En ben tot de conclusie gekomen dat ik mijn bewuste en onbewuste kennis over de natuur gebruikt had. Ik weet dat aan de noordzijde van de boom mossen groeien. Ik voelde aan mijn gezicht waar de wind vandaan kwam, waar de zon stond. Het geritsel van de bladeren maakte geluid dat niet zo snel weerkaatst werd als op andere plekken: het was daar dus redelijk open. Mijn boom had net als vele anderen geen bladeren meer, en klonk dood toen ik er aan schudde. De blaadjes onder mijn boom waren van een den en van een eik. Ik hoorde twee merels communiceren over hun territorium en kon de individuele zang uit elkaar houden (jaren lang onderzoek aan zang gedaan). En zo waren er nog heel veel ongemerkt opgepikte prikkels waar ik blijkbaar wat mee had gedaan. Omdat ik er niet van op de hoogte was dat ik deze kennis kon gebruiken, deed ik het intuïtief. Door te vertrouwen dat ik mijn boom terug kon vinden maakte ik een spirituele duik. En leverde mijn studie me eindelijk verwondering op.

Hierna volgden voor de echte ecologen nog meer verwonderingsopdrachten. En ik voelde me steeds meer op mijn gemak in mijn toekomstige baan. Mijn missie zou worden om kinderen al verwonderend over de levende dingen om zich heen de natuur en biologie te laten ontdekken.

En nu jij nog:

Wanneer was jij voor het laatst verwonderd?

Advertenties

Over Marieke

Asperger en bipolair ~(be)LEEF! EDUCREATIE~ Biologie Wiskunde Onderwijs - voor onderwijs van de toekomst- ~mindful en duurzaam~
Dit bericht werd geplaatst in DAG(boek) en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s