ik ben je moeder niet!

Gisteren had mijn huisgenoot een klein eendje gevonden. Dit donsje was aangespoeld op de trap die het water inleidt, vanaf onze tuin. Helemaal verlaten dobberde hij daar, verkleumd. Uiteraard werd het eendje aan mij toevertrouwd. 060622_92054_eendje2

Wat moet ik daar nou mee? Ik zit er niet op te wachten een klein donsje op te voeden wat nooit zelfstandig kan worden. Maar goed wat anders?

Meestal komen de volwassen eenden mijn kant op drijven na het eten, als ik  zit te filosoferen, mijmeren, staren, pootje baden op de steiger. Dus, ik met dat eendje mijn na-het-eten-ritueel doen. Wat brood mee, om zeker wat eenden te lokken. En het hielp! Zijn moeder kwam aanzetten. Had haar nest blijkbaar in een inham tegenover onze tuin, andere kant van de rivier. Met wel meer dan 15 jongen bij zich. Pappa eend was ook nog van de partij zelfs! Dat zie je weinig, meestal staan de moeders er alleen voor.

Dus ik die ouders en broers en zussen lokken, dat lukte aardig. Moeders ken ik nog van vorig jaar, ik noem haar zusje. Zij was een jong van de eend die vorig jaar bij ons zat te broeden. Dus ik riep zus. Ze komt normaal gesproken zowat uit mijn hand eten, en is gewend zich te laten aaien door me. Maar deze keer niet. Helaas. Met al haar piepende badeentjes om zich verzameld, durfde ze het niet aan. Mijn donsje zat inmiddels om het hardst te piepen naar zijn moeder. Maar moeder zwom toch door! De bocht om. En piepertje, die ik inmiddels al te water had gelaten (wij dopen u…) zwom steeds in plaats naar moeders, naar mij terug! Ohnee, poppen aan het dansen, ik ben je moeder niet!!

Dus ik de achtervolging ingezet, maakte een short-cut en stond voor moeders neus met haar verloren jong een paar minuten later. Ik plonste zowat het riet in, en gooide mijn dobbertje zover mogelijk weg (dat kan zonder gevaar, werkelijk!). Hij vloog door de lucht met een zwiep…. En hij landde precies bij zijn broers en zussen. pieperdepiep-feest van herkenning… Mooi zo.

Snel wegwezen!

Voor hij de achtervolging naar zijn surrogaat moeder (ik dus) inzet!

Over Marieke

~(be)LEEF! EDUCREATIE~ Bioloog en Wiskunde docent VO - voor onderwijs van de toekomst- ~mindful en duurzaam~ Asperger en bipolair
Dit bericht werd geplaatst in DAG(boek) en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s