Werkzoekend

dagboek 1 juli 2009

Sinds een jaar of 2, 3 schrijf ik voor educatieve uitgevers. Daarvoor schreef ik al jaren blogs, stukjes voor studentenkrantjes, webofiicial logo smallartikelen voor diverse (bio)logische bedrijven. Ook toen ik bij Greenpeace werkte schreef ik voor marketing, en uiteraard educatief (ik werkte als educatief projectmederwerker). Nu ik steeds meer schrijf voor (Be)leef! wil ik meer en meer schrijven.

Zo leuk! Maar omdat (Be)leef nog niet helemaal op zijn eigen benen kan staan, heb ik altijd parttime ernaast les gegeven. En dat is vermoeiend, en eigenlijk gaat het niet meer samen. Dus dit schooljaar was mijn laatste, voorlopig, voor de klas.

Nu zoek ik een parttime baan, buiten het onderwijs, per 1 augustus. En dat leek me niet zo moelijk. Natuur en milieu-educatie, webredactie, redactie natuurtijdschriften, educatief medewerker, ik heb zoveel werkervaring… Moet wel lukken… Nee dus..

Een maand geleden zakte de moed me in de schoenen. Wat moet ik nou?

image001Terwijl ik het druk genoeg had, en eigenlijk met grote regelmaat mijn hoofd overstroomde ging ik er een schepje bovenop doen: ik ben vrijwilligerswerk gaan doen bij de lokale omroep. Van het één kwam het ander, en nu schrijf ik alweer een maand voor de kabelkrant, leer radiotechniek, doe de werving van nieuwe vrijwilligers en zet een interne “opleiding” op poten.

Daarnaast organiseer ik een community waar de vrijwilligers die elkaar anders nooit zien met elkaar kunnen communiceren, online. En als ik even tijd over heb maak ik filmpjes van radio-opnamen, foto’s van onze vrijwilligers voor de community en voor de leuk. Eigenlijk heb ik hier geen tijd voor. Maar het is zo leuk!

Na de vakantie sta ik niet voor de klas. En dat beangstigt me. Geen gekke vragen, geen grappige onderonsjes, geen lachen, geen experimenten, geen practica, geen jeugd meer. Ik ga de rompslomp van lesgeven, het nakijken van toetsen, het 8-16 u regiem, de dodelijke vermoeidheid elke dag, de reistijd, de herrie om me heen, de zeurende collega’s, de teleurgestelde collega’s, en zeker de niet van kinderen houdende collega’s niet missen. Maar de jongeren wel. Des te meer.

En toen had ik het ineens! De lokale omroep zoekt vrijwilligers, wil vernieuwen, verjongen. Jongeren moeten verplicht volgend jaar een maatschappelijke stage doen……. Ik heb een educatief bedrijf…. Ik was docent…. hmmmm….

1 + 1 = 2, wat zeg ik: is 100! Ik ga leuren met mijn te gekke lokale omroep! Bij scholen! En ik ga jongeren een uitdaging geven die ze nog nooit hebben gehad: we gaan radio maken, kabelkrantnieuws, en last but not least: we gaan de verstofte camera van RTV eens uitproberen! Ik ben al in de pen aan  het klimmen…. posters aan het maken in mijn hoofd, en ik ben al scholen aan het bellen! Snel, voordat ze vakantie hebben!

PS ik zoek nog steeds een parttime functie die me een leuke (creatieve) uitdaging biedt!

Als je me kan helpen, een tip hebt, iemand in je netwerk kent, van een leuke baan weet in de buurt van Utrecht of Gouda, ik hoor het heeel graag (mail me via be_leef@live.nl of meninaber@hotmail.com). Thanks, Mrieke

Over Marieke

~(be)LEEF! EDUCREATIE~ Bioloog en Wiskunde docent VO - voor onderwijs van de toekomst- ~mindful en duurzaam~ Asperger en bipolair
Dit bericht werd geplaatst in DAG(boek). Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s