leerlingen worden de leiders van de toekomst

 

De spreker uit het bovenstaande praatje, Patrick Awuah betoogt dat een opleiding in de liberal arts (vrije kunsten) cruciaal is voor de opleiding van echte leiders.

Zijn overtuiging is dat dit soort onderwijs: het leren van ethiek, schoonheid, creatief denken, analytisch denken en de moed om je niet neer te leggen bij iets minder dan “we kunnen de wereld veranderen in een perfecte plek” het enige is dat Afrika kan redden. En daarmee slaat hij bruggen naar precies wat wij in het westen ook zouden moeten doen: minder kennis, meer vaardigheden in het onderwijs! Geef kinderen de ruimte om zelf de oplossingen voor wereldproblemen zelf te bedenken. En vooral: leer ze de vaardigheden aan!

Het huidige onderwijs zou eigenlijk empathie als hoofdvak moeten hebben.

Meer over Patrick Awuah.

Bovenstaand praatje met ondertiteling bekijken.

start het onderwijs met aanleren van empathie

Ik deel zijn overtuiging dat het aanleren van kennis herhalen, en het afleren van creatief denken. Ik stel voor dat we beginnen bij het aanleren van empathie. Zoals succesvol in Canada wordt ingezet tegen pesten.  We hebben nu al lang genoeg de linkerhersenhelft over de rechter laten zegevieren. Het is tijd voor een samenleving gebaseerd op empathie. 

En eindig met de wereld veranderen

En stel je voor dat we leerlingen laten eindigen door op iedere school als onderwerp van elk profielwerkstuk van elke leerling ze de essentiële vraag te laten beantwoorden als eindexamen onderzoek:

“Hoe ben jij van plan de wereld te veranderen in een perfecte wereld?”

En ik denk echt dat ze het zullen doen!

En laat ze maar in groepjes oplossingen bedenken voor grote wereldproblematiek. Ik durf te wedden dat als we alle examenleerlingen van volgend schooljaar van alle Vrije Scholen, Montessori scholen en Dalton Scholen volgend jaar dit laten doen, we al werkelijk een heel eind op weg zouden kunnen zijn.

Onze “vervelende”leerlingen zijn niet beperkt, maar juist begaafd

Gedurende de hele menselijke evolutie hebben meerdere versies van de menselijke soort naast elkaar bestaan. Zitten we nu midden in een upgrade? Op de TEDxSummit raast Juan Enriquez door tijd en ruimte om ons naar het heden te brengen. Hij toont hoe technologie bewijs levert dat snelle evolutie misschien aan de gang is.

Volgens sommige Biologen is de mens nu door een snelle transit in de Evolutie bezig. We belemmeren onze kinderen daar in. Autisme, ADHD, en aanverwante “stoornissen” zijn adaptaties aan de veranderde omstandigheden waarbij een kind nu net zoveel informatie te verwerken krijgt per dag dan zijn grootouders in hun hele leven. Onze leerlingen hebben de capaciteit om letterlijk levens aan kennis in een dag tot zich te nemen. Voor het eerst leven we in een samenleving waarbij de wijste mensen wellicht onze eigen pubers zijn. Vandaar hun verveling en obstinate gedrag.  Ze vervelen zich te pletter! Dit verklaart wel erg veel.

Hoe dan ook lijkt me dat kennis vergaren niet iets is wat onze kinderen nog hoeven te leren, zoals je wel kan zien als je het filmpje van Juan Enriquez hebt gezien.

Maar dat is mijn mening.

Advertenties

Over Marieke

~(be)LEEF! EDUCREATIE~ advies en uitvoering van aanpassingen voor de toekomst off grid * selfsufficient * duurzaam * bijna gratis
Dit bericht werd geplaatst in (Be)leef!, (ver)WONDER, BIOlogie(docenten), WIS(ikdamaar)KUNDE en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op leerlingen worden de leiders van de toekomst

  1. AnneTanne zegt:

    ‘Autisme, ADHD en aanverwante ‘stoornissen’ zijn adaptaties aan veranderde omstandigheden….’

    Kweenie…
    Ik denk eerder dat met name kinderen met mildere vormen van autisme, en veel kinderen met ADHD in de voorbije eeuwen, tot pakweg 50 jaar geleden, zeer behoorlijk konden functioneren, omdat de wereld voldoende structuur en duidelijkheid bood.
    Je werd geboren als kind van een boer, trouwde met een kind van een boer, jullie namen samen de boerderij over die je aan het eind van je leven aan je eigen kinderen overliet…Die vanzelfsprekendheid is weg (ik, kinderpsychiater, ben geboren als kleinkind van een mijnwerker).
    Integendeel: kinderen worden heden ten dage – net als wij – overspoeld met een veelheid aan prikkels. En sommige kinderen zijn ‘gezegend’ met een ADHD-brein dat al die prikkels binnenkrijgt en er correct op kan reageren, andere kinderen zijn ‘vervloekt’ met een ADHD-brein dat overkookt door dat teveel aan prikkels. Voor kinderen met ASS kan die veelheid aan prikkels helemaal verschrikkelijk zijn.
    Ik liet vroeger tijdens praatjes over ADHD en/of ASS wel eens een foto zien van het eerste leerjaar (groep 3) van mijn grootmoeder, ergens kort voor WO I. Een 60-tal 6-jarigen, netjes in het gelid, met de armpjes keurig voor de borst gevouwen, en daarbij één (1) nonnetje…
    Ik geef het je nu te doen… Maar vreemd was dat eigenlijk niet… kinderen wisten wat hen op school te doen stond: stilzitten, zwijgen, en als het enigszins kon, opletten. Deed je dat, dan was je ‘een flinke leerling’.
    Maar tegenwoordig moet je, om een flinke leerling te zijn, inderdaad tzt kunnen zwijgen en luisteren en opletten. Maar op andere ogenblikken moet je samenwerken, of zelfstandig werken, en creatief zijn, en ….
    En bovendien moet je op elk ogenblik ook nog eens weten of er op dat moment van je verwacht wordt dat je samenwerkt dan wel zelfstandig werkt of stil zit en oplet. Vroeger was dat simpel… Eén houding, en daarmee kwam je de schooldag door. (En een kind met ADHD snapte ook, dat als hij niet stil zat en oplette, hij op zijn kop kreeg… maar nu mag, nee, moet hij soms creatief zijn en met iedereen kletsen en boeiende ideeën spuien… en tien minuten later wordt hij ervoor berispt… Niet gek dat je dan op den duur ook nog eens ‘ODD’ gaat vertonen.)

    Autisme en ADHD hoeven zeker niet noodzakelijk alleen maar een probleem te zijn… Als kinderen, jongeren, met ADHD en/of ASS hun eigen sterke en zwakke kanten leren kennen, dan kan net die ADHD, die ASS een meerwaarde aan hun leven bieden. (En dan denk ik bv aan Temple Grandin… Maar ook aan een aantal jongeren die ik bij mij heb zien passeren… Bv een jongen die tijdens zijn HBO stage ging lopen in een computerzaak, daar zo goed beviel dat hij er meteen een baan kreeg, en het tenslotte zijn taak werd om andere jongeren met ASS tijdens hun stage te begeleiden.)
    Maar ik denk toch, dat de huidige maatschappij maakt dat kinderen met ADHD en ASS sneller tegen hun beperkingen aanlopen, eerder dan dat deze problemen (laat ik het geen stoornissen noemen) adaptaties zijn.

    Toch biedt het gezichtspunt dat jij verwoordt ook perspectieven… Ik ga er me zeker een keer in verdiepen… En ook in de begeleiding van kinderen en ouders kan dit wellicht een heel hoopvolle manier van kijken zijn…

    • Mrieke zegt:

      Het is echter aangetoond dat DNA veranderd onder stress omstandigheden. En dat hoge gehalten aan cortisol in het bloed van de moeder dit doen. En daarnaast is het onlangs aangetoond dat DNA dankzij Junk-DNA (dat zijn dus switches) nog tijdens het leven veranderd, en dan vooral voor die genen die het mogelijk maken om meer connecties in het brein te verkrijgen.
      Ik ga als ik tijd heb alle bronnen erbij vermelden, dan kan je het nalezen.

      Dank je wel voor je reactie, want het leeft blijkbaar dus niet alleen bij mij!

  2. AnneTanne zegt:

    Ik ga dit jaar (tot mijn spijt) niet naar het voorjaarscongres van de NVVP. Het thema is dit jaar immers: ‘Diegenen omgeven’, en daarmee wil men dus inderdaad dit soort gen/omgevings-interacties in de kijker zetten.

    En het is inderdaad zo dat niet alleen rattenbabies, maar ook mensenbabies na prenatale blootstelling aan cholesterol ook zelf een duidelijke gewijzigde stress-respons hebben, maar waar die in de evolutie aanvankelijk adaptief leek te zijn, heb ik toch de indruk dat dat in de huidige maatschappij niet perse meer zo is…

    Maar altijd blij met links, want dit is materie die me heel erg boeit…

  3. Mrieke zegt:

    Anne: ik bedacht me onlangs ook dat de eicel waaruit een baby ontstaat natuurlijk zelf gemaakt is jaren geleden, toen de moeder zelf een embryo was. Toen ontdekte ik iets bijzonders: de eicel waaruit ik ben geboren is ontstaan net na de oorlog, toen mijn oma en haar gezin honger leed.
    Wat nu dus net ontdekt is: junk – dna is verantwoordelijk voor adaptatie voor het dna onder invloed van cortisol. En dat stress dus de genen voor adhd mogelijk aanzet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s